من و تن
از دل تا بر دل
عقب بیانداز قبض روحت را آغاز من محلل باش و جاری کن تکرار این عقد بی غسل را ریشی به خون لخته، گواه این تن بی من، این من بی تن مردی درون من باکره میزاید زنی درون من از من نبشته می خواهد کودکی درونم میشاشد کوک میکند و کوچ میکند که یکه نگار است انگار این مغز پر باروت، پر ترکش، پر تابوت زمین زنان زناکنان ز ناکجا به حجله ی فداییان به زمره ی زمانیان-صنیعیان-شفیعیان/ رحیمیان-موسوی-اشتری-اشکوری-مطهری-... و ناگهان سیل می شوند جماعت حرامیان کثیفی است، بو بکش، تمام این مرحله را هروله کن برای کفزنان مملکتت کف بزن، کف بکن، کتک بخور، کتمان بکن ببر نفس، ببر قفس ناشزه را، بکن پر از دفتر من، کفتر آزادی من لقمه بکن ضاحیه را، قمقمه کن تو نفت را، که خر شوم، که کر شوم، که کور شوم، که در پی رسیدنم به هسته ای، بیضه دهم و زن شوم اسید و امر به توسری، اسید امر به روسری، اسید امر به بیشتر فشاندنِ ترشحاتِ کمری ببین مرا مرثیه کن، مرضیه شو، تغذیه کن ز خون من، تعزیه خوان، فتنه گر و فتنه گران به من هبوط میکنند قبول کن قبول کن، جوانی ام به لحظه سوخت پیر شدم، فدا کنم رها کنم عبور کن... 
| Design By : ParsSkin.Com |
آنجا که تو را جا میگذارند و نه آنکه تو جا بمانی
آنجا که دوانی اما زیرت را خلاء میکنند
آنجا که بو میدهد هوا و تو این را میفهمی
آنجا که دلت میگیرد از غمگینی کودکی ات که تا زیر زانوان مردمان لال پرست بودی اما یک سر و گردن از آنها بالاتر میپریدی
آنجا که ...
آنجا که اینجاست
تویی و تو،تویی و تنت،تویی و خودت.
به خود بیا و یادگیر تو خود آن خودی باشی که با خودت یک رنگی
خودی که نشست،اما وقتی که پایش را زدند...
از دل تا بر دل بگویید و بخوانید،رک گویی کنید،باز و لخت و عریان تمام دلتان را قلم زنید،بی هیچ ممیزی عیانش میکنم تا همه در دلبازیتان دل بازند.
مست بودنی شوید که گرچه در سراب،گرچه در مرداب،گرچه در چشمه ای نایاب،گرچه در سرداب،گرچه در قایقی روان در تالاب،گرچه در بامداد یک روز خرداد...در وجودتان جاریست،سیال است و این را حس میکنید.
