من و تن
از دل تا بر دل
خواب دیده ام خواب دیده ام که خواب رفته ام و تو را در خواب خواب دیده ام که می آیی به نام منجی به نام ــــــــــ(عج) لاک داری لاک غلط گیر تیشه داری شمشیر داری زور داری زورت زیاد است زورت می رسد نه بند "پ" می شناسی نه ریش نه پینه مهر خورده نه ... نه لامبورگینی داری نه حساب ارزی امارات نه کاخ ریو ... نه به دین نام می جنگی نه به نام دین می گنجی تب داری می جویی لرز کرده از اعتیاد می پویی باد کرده از جماع نان دریده از نظم منظم نظام کنده شده بی رحم از رحم بی جفت خم شده به پای نفوذ کلم به سری منبر گم کرده تیغ و رگ - قرص و آب وعده داده شده بهشت زهرا - مشت و ازهاری گوساله ۵۷ و صورت سربند دار مغز پسته ای فاطمه ۸۸ بیا ات می گویند خواب دیده ام که تو را در همان خواب خواب به خواب خاک می کنند نیا... چه حالی داری که این حال داری حالم به هم می خورد به حاملگی حالت را نمی پرسم که حالم گرفت از حالته هاله ی افتاده رویم حالم و جای حالم حالیست زخم این منم زن ترین دخت ایران زمین زن شده به برادر نا تامین تو زن شده به مرز بی سرباز مستی و دستی و پاپتی و بی باکرگی زن شده به قول مردان خواب رفته به مردانگی ،خواب دیده به نرینگی ،خواب پریده به نامردی من زن ام مرد ترین مرد زخم ترین تن خم ترین زن نگو چرا... . . . جم می کنم و می کنم از این ویرانی از این آبادی از این خراب شده از این سگ دانی از این جهنم پر آتش از این سوختن های بی چون از این خرمن های پس وعده از این همه ناله ناله شیش ماهه ی سوز خورده از سینه ی خشکیده کره بز دزدیده ناله ی صبح و حجله ی ستار ناله ی شب و حجله ی ستاره ناله ی شکوفه بهارنارنج عقیم ناله ی برف که بس "دید" باران شد و بارید و بس "چکید" ماند و خشکید و تگرگ وار "کوبید" ناله ی زخم نمک سود سگ چوپان صمد که نمک خورد با گرگ آبادی و سلاخ شد و شکم توله ی زنازاده اش را سیر کرد می روم همین که بابا گوسفندان را بفروشد همین که حلقه ی اسم کوب طاهره را به طاهری به طاهر پس دهد همین که نگاه سی و نه ساله ی آبجی به پله ی قبل آرزوی مادر شدنش خشک شود و تر شود می روم به جایی که دیگر نه دبستانش به آرزوی یخ بندان به سونا رود و نه خانه های نه پیش ساخته اش به نیش ریش خند بزند به چادرهای ماه نشان در آمال "ها" دارم میایم شهر می گویم می گویند گاز دارند بچه ساز برای بچه پز زیاد دارند فقط یک اشکال دارد به ما می گویند انگل جا تنگ کنک وبال باشد قبول اما من می آیم... 
| Design By : ParsSkin.Com |
آنجا که تو را جا میگذارند و نه آنکه تو جا بمانی
آنجا که دوانی اما زیرت را خلاء میکنند
آنجا که بو میدهد هوا و تو این را میفهمی
آنجا که دلت میگیرد از غمگینی کودکی ات که تا زیر زانوان مردمان لال پرست بودی اما یک سر و گردن از آنها بالاتر میپریدی
آنجا که ...
آنجا که اینجاست
تویی و تو،تویی و تنت،تویی و خودت.
به خود بیا و یادگیر تو خود آن خودی باشی که با خودت یک رنگی
خودی که نشست،اما وقتی که پایش را زدند...
از دل تا بر دل بگویید و بخوانید،رک گویی کنید،باز و لخت و عریان تمام دلتان را قلم زنید،بی هیچ ممیزی عیانش میکنم تا همه در دلبازیتان دل بازند.
مست بودنی شوید که گرچه در سراب،گرچه در مرداب،گرچه در چشمه ای نایاب،گرچه در سرداب،گرچه در قایقی روان در تالاب،گرچه در بامداد یک روز خرداد...در وجودتان جاریست،سیال است و این را حس میکنید.
