من و تن
از دل تا بر دل
پرشکوهترین ضیافت دوران جشن حوران آرزوی توران رسم خوبان یادگار نیاکان و پاکان بر شما عرشیان فرش نشین ایران مبارک باد با تقدیم بهترین ها حامد.ع دلم می گیرد... سالها پا بازی من و کف پوش های پر طمطراق از شهر کرباسچی تا هر روز -کارگران مشغول کارند- قالیباف ، این قدر نمی ارزید که به اندازه این دنیای واقعا هیچ مجازی حال کنیم که کنار هم پا بر می داریم!!! حکما باید سرمان بیاید تا قدر دانیم. به خودم که می آیم پشت فرمانم و جنگ سبقت و مردمانی که سه چهار راه آن طرف تر را که عابری از سر توفیق اجباری و یا لج و لج بازی تازه سبیل سبز شده لندکروزر سوار با پیکان ۵۷ لکنته ی لنگ ۵۰ تک تمن به زیر ملحفه سپید خزید و تنها موزیک جیررررینگ کفاره همزادانش را بدرقه داشت فقط یک خاطره می دانند که برای در و همسایه است و نه ما. ايراني هرگز زانو نميزند حتي اگر آسمانش كوتاهتر از قامتش باشد كورش كبير به کوروش به آرش به جمشید قسم به نقش و نگار تخت جمشید قسم که ایران همی قلب و خون من است گرفته ز جان از وجود من است بخوانیم همه این جمله در گوش باد… چو ایران نباشد تن من مباد بدین بوم و بر زنده یک تن مباد… خوش بخت کسی است که فرصت اندیشیدن در مورد بدبختی را ندارد به دیگران کمک کن بدون اینکه خودت را از بین ببری حرف دلت رو امروز بزن ! ای بشر تو پنداری که دنیا مال توست ور نه پنداری که هر لحظه اجل دنبال توست هر چه خوردی مال مور است هر چه داری مال گور است هر چه مانده مال وارث هر چه کردی مال توست در این دنیای بی حاصل چرا مغرور میگردی سلیمان گر شوی آخر نصیب مور میگردی به بزرگی آنچه داده ای آگاهم کن تا کوچکی آنچه ندارم نا آرامم نکند. برای یاد گرفتن آنچه می خواستم بدانم احتیاج به پیری داشتم اکنون برای خوب به پا کردن آنچه که می دانم، احتیاج به جوانی دارم. «ژوبرت» پیش از آنكه پاسخی بدهی با یك نفر مشورت كن ولی پیش از آنكه تصمیم بگیری با چند نفر... افراد موفق كارهای متفاوت انجام نمی دهند، بلكه كارها را بگونه ای متفاوت انجام می دهند... هر لحظه از زمان را از آن خود گردان
اگر امروز گفتی ...
اسمش "حرف دل"
اگر نگفتی ...
...
فردا میشه " درد دل"
| Design By : ParsSkin.Com |
آنجا که تو را جا میگذارند و نه آنکه تو جا بمانی
آنجا که دوانی اما زیرت را خلاء میکنند
آنجا که بو میدهد هوا و تو این را میفهمی
آنجا که دلت میگیرد از غمگینی کودکی ات که تا زیر زانوان مردمان لال پرست بودی اما یک سر و گردن از آنها بالاتر میپریدی
آنجا که ...
آنجا که اینجاست
تویی و تو،تویی و تنت،تویی و خودت.
به خود بیا و یادگیر تو خود آن خودی باشی که با خودت یک رنگی
خودی که نشست،اما وقتی که پایش را زدند...
از دل تا بر دل بگویید و بخوانید،رک گویی کنید،باز و لخت و عریان تمام دلتان را قلم زنید،بی هیچ ممیزی عیانش میکنم تا همه در دلبازیتان دل بازند.
مست بودنی شوید که گرچه در سراب،گرچه در مرداب،گرچه در چشمه ای نایاب،گرچه در سرداب،گرچه در قایقی روان در تالاب،گرچه در بامداد یک روز خرداد...در وجودتان جاریست،سیال است و این را حس میکنید.
