من و تن
از دل تا بر دل
چشمانم در کاسه چشمانش که جای گرفت رهایم کرد که در تمام این سالها کوری هم شانه ام بوده!!! رفت با چشمان من رفت حال بینا ترین انسانم... بزرگ فک کن دنیا هم برای آدم های بزرگ بزرگ تر است آدم بزرگ بودن با آدم بزرگ بودن توفیق دارد هر قدر فک کنی دنیا همان قد برایت خودش را باز خواهد کرد... بر زمینی که نشان از کف پای تو دهند سالها سجدهی صاحبنظران خواهد بود رو صورت رو آسفالت داغ کشوندنت لهت کردن از روت رد شدن پس آب و خلط روت انداختن یه چن دیقه تو همون حال و خاک و ماک بمون واس اینکه یادت نره کی بودی چی شدی چی می شد باشی چی می شد بشی رم نکنی هار نشی بعد دس بزار رو قله زانوت و یا حیدر بگو و بلند شو خودتو بتکون و بگو نشکنم... عقده در جیب چپ قلبت آورده ای بگذار همه نگاهت کنند بگذار همه صدایت کنند عقده ای... شنیده شدن و دیده شدن مهم است که هر دو را می شوی وقتی پشتت حرف است یعنی برای گفتن داشته ای یعنی قدرتت حرف آورده بودنت مسئله است هستی باش... بخندی می گریاندت بگریی می خنداندت تو راحت باش او کار خود را خواهد کرد... نازم به ناز کسی که ننازد به ناز خویش مارا به ناز نازفروشان نیاز نیست ای پیرترین جوان تاریخ بیا... اینجا جهان خداست اینجا دنیاست اینجا کهکشان راه شیری ست اینجا منظومه شمسی ست اینجا زمین است اینجا آسیاست اینجا ایران وطن ماست اینجا تهران است اینجا بی وطن ترین کس در تن و بی تن است اینجا سلول من است اینجا من و تن است اینجا طویل ترین غیبت خورشید است اینجا زمین مرعوب تاریکی ست اینجا صدا سکوت است اینجا شب است چه باک اینجا چراغی روشن است... این درد است اما دردناکتر آن است کسی نفهمد چه می گویی... معذرت خواهی همیشه به این معنا نیست که تو اشتباه کردی و حق با یکی دیگه است وچشمانی که مراقب است کسی مراقبت نکند وخطی که از سر ریز خواندن به خطا ، بد خطی میکند و نسلی که کف باز خواهد شد و ایرانی که سوم خواهد ماند و یک کوزه پر از آه...
معذرت خواهی یعنی اون رابطه بیشتر از غرورت برات ارزش داره
که همه دانششان
کف دست هاشان است
| Design By : ParsSkin.Com |
آنجا که تو را جا میگذارند و نه آنکه تو جا بمانی
آنجا که دوانی اما زیرت را خلاء میکنند
آنجا که بو میدهد هوا و تو این را میفهمی
آنجا که دلت میگیرد از غمگینی کودکی ات که تا زیر زانوان مردمان لال پرست بودی اما یک سر و گردن از آنها بالاتر میپریدی
آنجا که ...
آنجا که اینجاست
تویی و تو،تویی و تنت،تویی و خودت.
به خود بیا و یادگیر تو خود آن خودی باشی که با خودت یک رنگی
خودی که نشست،اما وقتی که پایش را زدند...
از دل تا بر دل بگویید و بخوانید،رک گویی کنید،باز و لخت و عریان تمام دلتان را قلم زنید،بی هیچ ممیزی عیانش میکنم تا همه در دلبازیتان دل بازند.
مست بودنی شوید که گرچه در سراب،گرچه در مرداب،گرچه در چشمه ای نایاب،گرچه در سرداب،گرچه در قایقی روان در تالاب،گرچه در بامداد یک روز خرداد...در وجودتان جاریست،سیال است و این را حس میکنید.
