من و تن
از دل تا بر دل
روز رو آغاز کنه وقتی بعد ۷ سال فارغ التحصیلی و ارشد گرفتن از روزانه سراسری تلفن میگه استخدامی و باید رزومه پر کنی وقتی ۲ ساعت و ۵/۰ سید خندان گیر طرح موتور گیریه بین دو تونل باشی وقتی خروجی کردستان و رد کنی و جلوت یهو باز شه وقتی برا ۷ ساله دیگه نکشیدن پر میکنی تا ۱۲۰ پیکان وانت بابا رو که... یه توله ی ۱۴ ساله ی موتور دزد که با زنجان ساز پیتزا بر ۷ سر عائله رو خف کرد و رف که گوشی و باکره خف کنه از بین دوتا ماشین لایی می کشه و خودشو ول میده جلو سپر صد بار خوردت که این بار بزنه و پخش کنه و مغز داغ و کف نیمرو پز آسفالت بوس دیده از خورشیده صیغه ای و یاد ۷ سال مقدس و ناموس پرستاش واسه ترکشای تن یه عده تا دم ناف بلند و ۳۳ و ۳۳ و ۳۴ قدیمی و تشت یخ باز و انار دون شده جدید دورت و دورشو گرد میگیرن که نمرده و باراباس سوار شی دربست تا دم رزومه که نه کلانتری ۱۴۷... و ببرن برات ۷ سال از گل عمرتو چوب خط پر کنی فوق لیسانست بو نم بگیره و ولیت بشه قد همون ۱۴ ساله هه پر که شد و از عفا اسمت بیرون موند و توریشون واست گشاد بود بازم بگی چون می گذرد غمی نیست نفس عمیق ۱۰ دقیقه پیش خودت رو فرنگیه سلولتو حس کنی و بعد رو دیوار بی جای روبروت جا چوب خط دس خط قبل خودتو ببینی و زیر لب بخونیش: و تو چه دانی که آزدای چیست...
| Design By : ParsSkin.Com |
آنجا که تو را جا میگذارند و نه آنکه تو جا بمانی
آنجا که دوانی اما زیرت را خلاء میکنند
آنجا که بو میدهد هوا و تو این را میفهمی
آنجا که دلت میگیرد از غمگینی کودکی ات که تا زیر زانوان مردمان لال پرست بودی اما یک سر و گردن از آنها بالاتر میپریدی
آنجا که ...
آنجا که اینجاست
تویی و تو،تویی و تنت،تویی و خودت.
به خود بیا و یادگیر تو خود آن خودی باشی که با خودت یک رنگی
خودی که نشست،اما وقتی که پایش را زدند...
از دل تا بر دل بگویید و بخوانید،رک گویی کنید،باز و لخت و عریان تمام دلتان را قلم زنید،بی هیچ ممیزی عیانش میکنم تا همه در دلبازیتان دل بازند.
مست بودنی شوید که گرچه در سراب،گرچه در مرداب،گرچه در چشمه ای نایاب،گرچه در سرداب،گرچه در قایقی روان در تالاب،گرچه در بامداد یک روز خرداد...در وجودتان جاریست،سیال است و این را حس میکنید.
