من و تن
از دل تا بر دل
از اولین بار نشستن و نبشتنم بیخ قاضی چند سالی می گذشت با دست بند و پابند که آمد شستم دراز شد که کثیر کبیر جرم است همه چیز به روال گذشت آنها رفتند قاضی جمله ای نبشت و روی پرونده گذاشت و رفت اتاق خالی شد پکی عمیق به دنیای این روز ها و قند پهلو زدم موقع تایپ رأی بود رأیی که جانی در خواندنش بیدار یا بردار بود " بخشش لازم نیست اعدامش کنید " حین تایپ گردی از خاکستر سیگارم بر روی جمله بالا افتاد گردی که باعث شد من آن را این بخوانم: " بخشش لازم نیست ، اعدامش کنید " هر بار که حکم اعدامی را می زدم دلم سر درد می گرفت درد را بر سر نخ کله سوز در دستانم ریختم باز پکی زدم قطره کوچک اشک کناره مابین محافظ دماغ عینک و خودش را سبابه گیر کردم همین که نگاهم به جمله افتاد شک وجودم را فراگرفت ناگهان همه چیز عوض شده بود " بخشش ، لازم نیست اعدامش کنید " خاکستر با دمم دویده بود انسانی ماند در کوتاهی و ناچیزی یک پک... 
| Design By : ParsSkin.Com |
آنجا که تو را جا میگذارند و نه آنکه تو جا بمانی
آنجا که دوانی اما زیرت را خلاء میکنند
آنجا که بو میدهد هوا و تو این را میفهمی
آنجا که دلت میگیرد از غمگینی کودکی ات که تا زیر زانوان مردمان لال پرست بودی اما یک سر و گردن از آنها بالاتر میپریدی
آنجا که ...
آنجا که اینجاست
تویی و تو،تویی و تنت،تویی و خودت.
به خود بیا و یادگیر تو خود آن خودی باشی که با خودت یک رنگی
خودی که نشست،اما وقتی که پایش را زدند...
از دل تا بر دل بگویید و بخوانید،رک گویی کنید،باز و لخت و عریان تمام دلتان را قلم زنید،بی هیچ ممیزی عیانش میکنم تا همه در دلبازیتان دل بازند.
مست بودنی شوید که گرچه در سراب،گرچه در مرداب،گرچه در چشمه ای نایاب،گرچه در سرداب،گرچه در قایقی روان در تالاب،گرچه در بامداد یک روز خرداد...در وجودتان جاریست،سیال است و این را حس میکنید.
