من و تن
از دل تا بر دل
جم می کنم و می کنم از این ویرانی از این آبادی از این خراب شده از این سگ دانی از این جهنم پر آتش از این سوختن های بی چون از این خرمن های پس وعده از این همه ناله ناله شیش ماهه ی سوز خورده از سینه ی خشکیده کره بز دزدیده ناله ی صبح و حجله ی ستار ناله ی شب و حجله ی ستاره ناله ی شکوفه بهارنارنج عقیم ناله ی برف که بس "دید" باران شد و بارید و بس "چکید" ماند و خشکید و تگرگ وار "کوبید" ناله ی زخم نمک سود سگ چوپان صمد که نمک خورد با گرگ آبادی و سلاخ شد و شکم توله ی زنازاده اش را سیر کرد می روم همین که بابا گوسفندان را بفروشد همین که حلقه ی اسم کوب طاهره را به طاهری به طاهر پس دهد همین که نگاه سی و نه ساله ی آبجی به پله ی قبل آرزوی مادر شدنش خشک شود و تر شود می روم به جایی که دیگر نه دبستانش به آرزوی یخ بندان به سونا رود و نه خانه های نه پیش ساخته اش به نیش ریش خند بزند به چادرهای ماه نشان در آمال "ها" دارم میایم شهر می گویم می گویند گاز دارند بچه ساز برای بچه پز زیاد دارند فقط یک اشکال دارد به ما می گویند انگل جا تنگ کنک وبال باشد قبول اما من می آیم... 
| Design By : ParsSkin.Com |
آنجا که تو را جا میگذارند و نه آنکه تو جا بمانی
آنجا که دوانی اما زیرت را خلاء میکنند
آنجا که بو میدهد هوا و تو این را میفهمی
آنجا که دلت میگیرد از غمگینی کودکی ات که تا زیر زانوان مردمان لال پرست بودی اما یک سر و گردن از آنها بالاتر میپریدی
آنجا که ...
آنجا که اینجاست
تویی و تو،تویی و تنت،تویی و خودت.
به خود بیا و یادگیر تو خود آن خودی باشی که با خودت یک رنگی
خودی که نشست،اما وقتی که پایش را زدند...
از دل تا بر دل بگویید و بخوانید،رک گویی کنید،باز و لخت و عریان تمام دلتان را قلم زنید،بی هیچ ممیزی عیانش میکنم تا همه در دلبازیتان دل بازند.
مست بودنی شوید که گرچه در سراب،گرچه در مرداب،گرچه در چشمه ای نایاب،گرچه در سرداب،گرچه در قایقی روان در تالاب،گرچه در بامداد یک روز خرداد...در وجودتان جاریست،سیال است و این را حس میکنید.
