من و تن

از دل تا بر دل

می خواهم برگردم به روزهای کودکی ، آن زمان ها که پدر تنها قهرمان بود.
عشــق ، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد . بالاترین نــقطه ى زمین ، شــانه های پـدر بــود . بدتـرین دشمنانم ، خواهر و برادر های خودم بودند تنــها دردم ، زانو های زخمـی ام بودند و تنـها چیزی که می شکست ، اسباب بـازی هایم بـود و معنای خداحافـظ ، تا فردا.

(برگرفته از وبلاگ گفتگوی تنهایی-پست دعای پایان ماه صفر-نظر نویسنده ح-محراب)

نوشته شده در شنبه هشتم بهمن ۱۳۹۰ساعت 8:14 توسط حامد.ع|




مطالب پيشين
»
» اعتمادسوز
» داد از آه
» زنی درون من
» محرم است
» من - خدا - کات
» یاز10 هم مثل 10
» دیگر بیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
» یا رضا (ع)
» می میریم/می مانند...
Design By : ParsSkin.Com