من و تن
از دل تا بر دل
آروم صداش کردم بلند شد اومد واساد کنار میزم و زل اشکیشو فورو برد تو عمق پارکرم یه نیم نگا انداختم تو صورتش و پرسیدم : یه بار دیگه، چی شد؟ گف: آقا قاضی از دبیرستان که تعطیل شدیم با بچه ها رفتیم سمت قوه خونه پامنار گرم خنده بودیم که یه آن چشام سیاهی رف مادرم دس تو دسه اون حرومی داش از اونور رد می شد نفهمیدم کی رو در روشون واساده بودم تو چشاش نیگا کردم و گفتم روح بابا شاد ننه از گشنگی می مردیم سگش شرف داش که بخو... ده آخه چرااااااااااااااااااا؟ یه آن یارو حرومیه قایم گذاشت زیر فکم و من پخش شدم زمین تا اومدم به خودم بیام جمال بود و تیزیه تا بیخ چپونده شدش تو آبگاه چک زنه خون بود که فواره فواره می پاشید رو صورت زمین خوردم و... حرفشو قطع کردم حکم اعدام جمال رو که امضا می کردم زیر لب با چشمایی لب به لبه اشک خوندم: جمال رفیقی که واسه ناموس رفیقش بی ناموس به خاک می ندازه و خودشو زیر خاک که بگه: "سلامتیه سه تن رفیق و ناموس و وطن"
| Design By : ParsSkin.Com |
آنجا که تو را جا میگذارند و نه آنکه تو جا بمانی
آنجا که دوانی اما زیرت را خلاء میکنند
آنجا که بو میدهد هوا و تو این را میفهمی
آنجا که دلت میگیرد از غمگینی کودکی ات که تا زیر زانوان مردمان لال پرست بودی اما یک سر و گردن از آنها بالاتر میپریدی
آنجا که ...
آنجا که اینجاست
تویی و تو،تویی و تنت،تویی و خودت.
به خود بیا و یادگیر تو خود آن خودی باشی که با خودت یک رنگی
خودی که نشست،اما وقتی که پایش را زدند...
از دل تا بر دل بگویید و بخوانید،رک گویی کنید،باز و لخت و عریان تمام دلتان را قلم زنید،بی هیچ ممیزی عیانش میکنم تا همه در دلبازیتان دل بازند.
مست بودنی شوید که گرچه در سراب،گرچه در مرداب،گرچه در چشمه ای نایاب،گرچه در سرداب،گرچه در قایقی روان در تالاب،گرچه در بامداد یک روز خرداد...در وجودتان جاریست،سیال است و این را حس میکنید.
